Jest odpowiedź MSWiA na interpelację Roberta Winnickiego ws. imigrantów

15 grudnia ub.r. prezes Ruchu Narodowego – poseł Robert Winnicki wystosował interpelację do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w której zażądał udzielenia informacji, związanych z podziałem kwot relokacji “uchodźców”. 7 stycznia pojawiła się odpowiedź ze strony MSWiA, którą prezentujemy Państwu poniżej (w treści pogrubiono najistotniejsze fragmenty). Podkreślamy jednocześnie, że Ruch Narodowy stanowczo sprzeciwia się przyjmowaniu do Polski obcych nam kulturowo imigrantów.

Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Jakub Skiba

Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 147 Posła na Sejm RP Pana Roberta Winnickiego w sprawie uchodźców uprzejmie przedstawiam co następuje.

Na wstępie pragnę wskazać, że obecny Rząd Rzeczypospolitej Polskiej (RP) stanął wobec faktu podjęcia przez poprzednią Radę Ministrów zobowiązania do przyjęcia osób poszukujących z uzasadnionych przyczyn ochrony międzynarodowej i już uznanych za uchodźców, w ramach podjętych w trybie ad hoc mechanizmów relokacji z innych państw członkowskich Unii Europejskiej (UE). Rząd RP jest świadomy dotychczasowych zobowiązań podjętych na forum UE, pomimo zasadniczych zastrzeżeń co do stosowania automatyzmu zarówno w odniesieniu do relokacji uchodźców, jaki i do przesiedleń. W ocenie Rządu RP powinna obowiązywać zasada dobrowolności w tym zakresie. Jednocześnie Rząd RP postuluje przekierowanie działań poza obszar UE. Polska opowiada się za wzmocnieniem współpracy z państwami trzecimi w związku z faktem, że to właśnie w nich rodzi się migracja. Należy wspierać humanitarnie kraje, w których przebywają uchodźcy, co pozwoli na znaczące ograniczenie presji migracyjnej do krajów UE.

Niemniej Rząd RP, mając na uwadze skutki prawne, społeczne i organizacyjne, dokonał analizy możliwości zmiany stanu prawnego w zakresie realizacji przyjętych przez Polskę zobowiązań.
Z przedmiotowej analizy wynika, że brak jest możliwości prawnych odstąpienia od przyjętych zobowiązań. Z uwagi na powyższe, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji podejmuje wstępne przygotowania do ewentualnego uczestnictwa w programach przesiedleń i realokacji w latach 2016 -2017.

Niezależnie od wyników wspomnianej analizy należy zauważyć, że w ostatnim czasie w krajach UE widoczna jest zmiana kontekstu wdrażania w życie projektu relokacji, co między innymi znajduje odzwierciedlenie w niewielkim stopniu implementacji przez państwa członkowskie przyjętych zobowiązań.

Polska jest przygotowana do realizacji podjętych na forum UE Decyzji Rady (UE) 2015/1523 z dnia 14 września 2015 r. oraz Decyzji Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiających środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji.Jednakże, co wymaga podkreślenia, bezpieczeństwo państwa i obywateli polskich stanowi priorytet w działaniach podejmowanych przez Polskę w obszarze polityki migracyjnej, dlatego też wszelkie działania w tym obszarze podejmowane będą z pełnym zapewnieniem bezpieczeństwa.

W myśl art. 5 ust. 7 Decyzji Rady (UE) 2015/1523 z dnia 14 września 2015 r. istnieje możliwość odmowy relokacji wnioskodawcy, w przypadku wystąpienia uzasadnionych powodów wskazujących, że dana osoba może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego lub porządku publicznego. Analogiczny przepis prawa został zawarty również w Decyzji Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. W schemacie działań w stosunku do osób relokowanych przewidziano m.in. ich jednoznaczną identyfikację i pobieranie odcisków linii papilarnych. Każda osoba wnioskująca o nadanie statusu uchodźcy musi przejść weryfikację pod względem bezpieczeństwa, zarówno przez właściwe służby kraju dokonującego pierwszej rejestracji cudzoziemca wnioskującego o udzielenie ochrony międzynarodowej, jak i przez właściwe służby państw członkowskich, które w ramach prowadzonej współpracy będą otrzymywać pełną dokumentację relokowanego uchodźcy, zawierającą również odciski jego linii papilarnych.

Ponadto należy wskazać, że w preambułach obu Decyzji Rady (motyw 28 preambuły Decyzji Rady (UE) 2015/1523 oraz motyw 34 preambuły Decyzji Rady (UE) 2015/1601) wskazano na możliwość określenia przez państwo relokacji – z należytym poszanowaniem zasady niedyskryminacji – preferencji dotyczących wnioskodawców, którzy mogliby zostać przyjęci. Spełnianie kryteriów preferencji ma wspomóc proces integracji cudzoziemców w społeczeństwie państwa członkowskiego relokacji.

Kwestia możliwości integracyjnych sprowadzanych do Polski uchodźców stanowi jedną z przesłanek działań władz polskich, gdyż wyznacza kierunek oferowania pomocy do osób możliwie jak najbardziej zbieżnych kulturowo, na przykład pod względem wyznaniowym.

Należy podkreślić, że Rząd RP podejmie działania by osoby relokowane, po uzyskaniu przez nie ochrony na terytorium RP, zostały objęte programami mającymi na celu pełną integrację, w tym również kulturową, z polskim społeczeństwem. Dlatego istotne jest zorganizowanie cudzoziemcom odpowiednich programów integracyjnych, których najważniejszym elementem powinna być nauka języka polskiego.

Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz możliwość rozłożenia programu przyjmowania cudzoziemców w ramach relokacji na okres 2 lat, MSWiA prowadzi działania i analizy zmierzające do określenia konkretnego terminu przybycia do Polski relokowanych cudzoziemców oraz ich kwot możliwych do przyjęcia. Przyjęcie pierwszej grupy należy potraktować pilotażowo, co oznaczałoby przyjazd niewielkiej liczby relokowanych.

Zgodnie ze standardową metodą działania Urzędu do Spraw Cudzoziemców wszystkie osoby relokowane powinny w pierwszej kolejności zostać skierowane do jednego z dwóch ośrodków recepcyjnych Urzędu do Spraw Cudzoziemców (znajdujących się w Białej Podlaskiej i w Podkowie Leśnej-Dębaku), które posiadają wyposażenie umożliwiające przeprowadzenie procedury filtra epidemiologicznego. Po przejściu wstępnych procedur organizacyjnych oraz badań medycznych osoby relokowane będą kwaterowane w ośrodkach docelowych na terenie kraju. Decyzje odnośnie konkretnych miejsc ich rozlokowania jeszcze nie zapadły.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że we wrześniu 2015 roku Polska utworzyła Krajowy Punkt Kontaktowy, o którym mowa w art. 5 ust. 1 Decyzji Rady (UE) 2015/1523 z dnia 14 września 2015 r. oraz w art. 5 ust. 1 Decyzji Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiających środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji. Wspomnianą funkcję pełni Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, którego obsługę zapewnia Urząd do Spraw Cudzoziemców. Siedziba Urzędu do Spraw Cudzoziemców mieści się w Warszawie przy ul. Koszykowej 16. Natomiast korespondencję należy kierować na poniższy adres: Urząd do Spraw Cudzoziemców, ul. Taborowa 33, 02-699 Warszawa.

Z poważaniem,
MINISTER SPRAW WEWNĘTRZNYCH i ADMINISTRACJI
z up. Jakub Skiba
Sekretarz Stanu